مجتهدين برآنند كه نماز احتياط را تمام كند و چيزى ديگر لازم نيست ، و بعضى برآنند كه نماز اصل باطل مىشود و اعادهء آن نماز بايد كرد . و قول دوم أحوط [ 1 ] است . و اگر بعد از فارغ شدن از نماز احتياط ظاهر شود كه نماز اصل كم بوده به آن التفات نكند و نماز او صحيح است [ 2 ] . و اگر در اثناى نماز احتياط ظاهر شود كه نماز اصل درست بوده در اين صورت نماز احتياط نافله مىشود و مُصلّى مخيّر است ميانهء قطع [ 3 ] و اتمام آن . و بدان‌كه هر گاه شخصى كه نماز احتياط براو واجب شده باشد ترك آن كرده نماز را از سر گيرد [ 4 ] آن نماز در ذمّت او ساقط نمىشود [ 5 ] و واجب است براو كه احتياطى را كه شارع فرمود بجاآورد ، و اگر نماز احتياط را بعد از اعادهء نماز اصل بجاآورد در اين صورت [ 6 ] نيز نماز در ذمّت او [ 7 ] باقى است به جهت آنكه فعل منافى در ما بين نماز اصل و نماز احتياط واقع شده ، و آن نمازى است كه به خلاف شرع كرده [ 8 ] .

--> [ 1 ] احوط جمع است . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) [ 2 ] اگر نماز احتياط با آن چه ترك شده مطابق بوده باشد وإلّا پس احوط اعادهء اصل نماز است ، چنانچه احوط در اوّلى نيز اعاده است . ( كوهكمره‌اى ) [ 3 ] اقوى عدم جواز قطع است . ( كوهكمره‌اى ) [ 4 ] اگر بعد از ايجاد مبطل چنين كند مجزى است و لكن گناه كرده به ترك نماز احتياط . ( مازندرانى ) [ 5 ] اگر مبطلى به عمل نياورده قبل از سرگرفتن ، وإلّا ساقط مىشود ، اگرچه اتيان كرده است . ( خراسانى ) * اگر ترك نماز احتياط نموده و مبطلى به عمل آمده نماز را از سرگيرد ظاهراً آن نماز از ذمّهء او ساقط مىشود ، اگرچه معصيت كرده است . ( دهكردى ، صدر ) * بنابر احوط . ( كوهكمره‌اى ) [ 6 ] در اين دو صورت احوط كردن نماز احتياط و اعادهء اصل نماز است . ( تويسركانى ) [ 7 ] و چنانچه بعد نماز احتياط دو مرتبه نماز اصل را احتياطاً اعاده نمايد ذمّهء او برى مىشود إن شاء اللَّه . ( خراسانى ) [ 8 ] پس بايد بار ديگر اعاده كند . ( يزدى )